การพัฒนารูปแบบการสอน "Thai Music Fusion Model" ด้วยการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) โดยใช้โครงงานเป็นฐาน (Project-Based Learning) เพื่อส่งเสริมความสามารถในการสร้างสรรค์ และบูรณาการดนตรีไทยร่วมกับดนตรีสากล ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนารูปแบบการสอน “Thai Music Fusion Model” ด้วยการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) โดยใช้โครงงานเป็นฐาน (Project-Based Learning) 2) เปรียบเทียบทักษะทางดนตรี และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนก่อนและหลังเรียน และ 3) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อรูปแบบการสอน “Thai Music Fusion Model”

กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนบ้านงิ้วแบ้ ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2568จำนวน 17 คน ซึ่งได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) แผนการจัดการเรียนรู้ตามรูปแบบ Thai Music Fusion Model 2) แบบประเมินความสามารถในการสร้างสรรค์และบูรณาการดนตรีไทยร่วมกับดนตรีสากล 3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และ 4) แบบสอบถามความพึงพอใจของนักเรียน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย (Mean) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation) และการทดสอบค่าที (t-test dependent) ผลการวิจัยพบว่า 1) รูปแบบการสอน “Thai Music Fusion Model” ที่พัฒนาขึ้นมีองค์ประกอบสำคัญ ได้แก่ การกระตุ้นความสนใจ การเรียนรู้ผ่านโครงงาน การสร้างสรรค์ผลงานดนตรี และการสะท้อนผลการเรียนรู้ มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ที่กำหนด 2) ทักษะทางดนตรี และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) นักเรียนมีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบดังกล่าวอยู่ในระดับมาก
สรุปได้ว่า รูปแบบการสอน “Thai Music Fusion Model” ที่พัฒนาขึ้นสามารถส่งเสริมความสามารถในการสร้างสรรค์และการบูรณาการดนตรีไทยกับดนตรีสากลได้อย่างมีประสิทธิภาพ และเหมาะสมต่อการนำไปใช้ในการจัดการเรียนการสอนในระดับมัธยมศึกษา