การพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการ โดยใช้ PAORE Model ที่มีประสิทธิผลเพื่อพัฒนาการศึกษาของนักเรียน โรงเรียนอนุบาลเทศบาลตำบลนาดูน อำเภอนาดูน จังหวัดมหาสารคาม

การวิจัยนี้เป็นการวิจัยและการพัฒนา (Research and Development) โดยมีวัตถุประสงค์ของการวิจัยเพื่อ 1) การวิเคราะห์ข้อมูลพื้นฐานการบริหารงานวิชาการ โดยใช้ PAORE Model ที่มีประสิทธิผลเพื่อพัฒนาการศึกษาของนักเรียนโรงเรียนอนุบาลเทศบาลตำบลนาดูน อำเภอนาดูน จังหวัดมหาสารคาม 2) การสร้างและพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการ โดยใช้ PAORE Model ที่มีประสิทธิผลเพื่อพัฒนาการศึกษาของนักเรียนโรงเรียนอนุบาลเทศบาลตำบลนาดูน อำเภอนาดูน จังหวัดมหาสารคาม 3) การศึกษาผลการใช้รูปแบบการบริหารงานวิชาการ โดยใช้ PAORE Model ที่มีประสิทธิผลเพื่อพัฒนาการศึกษาของนักเรียนโรงเรียนอนุบาลเทศบาลตำบลนาดูน อำเภอนาดูน จังหวัดมหาสารคาม และ 4) การประเมินความพึงพอใจในรูปแบบการบริหารงานวิชาการ โดยใช้ PAORE Model ที่มีประสิทธิผลเพื่อพัฒนาการศึกษาของนักเรียนโรงเรียนอนุบาลเทศบาลตำบลนาดูน อำเภอนาดูน จังหวัดมหาสารคาม กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ จำนวน 147 คน ได้แก่ ครู จำนวน 18 คน คณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน จำนวน 9 คน และนัก

การวิจัยนี้เป็นการวิจัยและการพัฒนา (Research and Development) โดยมีวัตถุประสงค์ของการวิจัยเพื่อ 1) การวิเคราะห์ข้อมูลพื้นฐานการบริหารงานวิชาการ โดยใช้ PAORE Model ที่มีประสิทธิผลเพื่อพัฒนาการศึกษาของนักเรียนโรงเรียนอนุบาลเทศบาลตำบลนาดูน อำเภอนาดูน จังหวัดมหาสารคาม 2) การสร้างและพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการ โดยใช้ PAORE Model ที่มีประสิทธิผลเพื่อพัฒนาการศึกษาของนักเรียนโรงเรียนอนุบาลเทศบาลตำบลนาดูน อำเภอนาดูน จังหวัดมหาสารคาม 3) การศึกษาผลการใช้รูปแบบการบริหารงานวิชาการ โดยใช้ PAORE Model ที่มีประสิทธิผลเพื่อพัฒนาการศึกษาของนักเรียนโรงเรียนอนุบาลเทศบาลตำบลนาดูน อำเภอนาดูน จังหวัดมหาสารคาม และ 4) การประเมินความพึงพอใจในรูปแบบการบริหารงานวิชาการ โดยใช้ PAORE Model ที่มีประสิทธิผลเพื่อพัฒนาการศึกษาของนักเรียนโรงเรียนอนุบาลเทศบาลตำบลนาดูน อำเภอนาดูน จังหวัดมหาสารคาม กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ จำนวน 147 คน ได้แก่ ครู จำนวน 18 คน คณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน จำนวน 9 คน และนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 จำนวน 120 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสัมภาษณ์ แบบประเมินความเหมาะสมของรูปแบบ แบบสอบถาม และแบบประเมินความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติที่แบบไม่อิสระ และการวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis)

ผลการวิจัย พบว่า :
1. การวิเคราะห์ข้อมูลพื้นฐานการบริหารงานวิชาการ โดยใช้ PAORE Model ที่มีประสิทธิผลเพื่อพัฒนาการศึกษาของนักเรียนโรงเรียนอนุบาลเทศบาลตำบลนาดูน อำเภอนาดูน จังหวัดมหาสารคาม ครูมีความต้องการที่จะพัฒนาตนเองในการจัดการความรู้ด้านวิชาการเพื่อพัฒนาการศึกษาของนักเรียนในการจัดการเรียนการสอนให้นักเรียน เพื่อนำไปใช้ในการปรับปรุงและพัฒนาการจัดการเรียนการสอนให้แก่ผู้เรียน ที่ส่งผลต่อการดำเนินงานการบริหารงานวิชาการ โดยใช้ PAORE Model ที่มีประสิทธิผลของนักเรียนให้มีคุณภาพการศึกษายิ่งขึ้น
2. การสร้างและพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการ โดยใช้ PAORE Model ที่มีประสิทธิผลเพื่อพัฒนาการศึกษาของนักเรียนโรงเรียนอนุบาลเทศบาลตำบลนาดูน อำเภอนาดูน จังหวัดมหาสารคาม เป็นรูปแบบที่พัฒนาขึ้นมีชื่อว่า " PAORE Model " ประกอบด้วยขั้นตอน P : Planning = การวางแผน A : Action = การปฏิบัติ O : Observation = การสังเกตการณ์ R : Reflection = การสะท้อนผล E : Enhancement = การส่งเสริมและเพิ่มประสิทธิภาพ และ E : Evaluation = การมีประสิทธิผล เพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืน ในด้านวิชาการ ทั้ง 6 ด้านให้เกิดประสิทธิภาพต่อการบริหารงานวิชาการ โดยใช้ PAORE Model ที่มีประสิทธิผล นำไปดำเนินการตามขั้นตอนโดยการจัดประชุมเชิงปฏิบัติการ ผลการประเมินความเหมาะสม ปรากฏว่า รูปแบบนี้มีความเหมาะสมและเป็นไปได้
3. ผลการใช้รูปแบบการบริหารงานวิชาการ โดยใช้ PAORE Model ที่มีประสิทธิผลเพื่อพัฒนาการศึกษาของนักเรียนโรงเรียนอนุบาลเทศบาลตำบลนาดูน อำเภอนาดูน จังหวัดมหาสารคาม ได้มีการนำรูปแบบไปใช้ในการจัดให้มีประชุมเชิงปฏิบัติการให้แก่ครู คณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน ผลการทดลองใช้อยู่ในระดับมากที่สุด ( = 4.63 และค่า S.D. = 0.49) และนักเรียน มีผลการทดลองใช้อยู่ในระดับมากที่สุด ( = 4.68 และค่า S.D. = 0.47) ผลการเปรียบเทียบการทดลองก่อน-หลังการพัฒนา มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .05
4. การประเมินความพึงพอใจในรูปแบบการบริหารงานวิชาการ โดยใช้ PAORE Model ที่มีประสิทธิผลเพื่อพัฒนาการศึกษาของนักเรียนโรงเรียนอนุบาลเทศบาลตำบลนาดูน อำเภอนาดูน จังหวัดมหาสารคาม ปรากฏว่า ครู คณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน และนักเรียนมีความพึงพอใจโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ( = 4.66 และค่า S.D. = 0.47)